کد خبر : 95 تاریخ انتشار : 1393/06/30 23:4 چاپ خبر








طلاق اولین راه حل مشکل نیست


این که آرزو کنیم روزی در کشور هیچ طلاقی وجود نداشته باشد، آرزوی درستی نیست؛ زیرا در این صورت بسیاری از ازدواج ها از روی تحمل و اجبار ادامه پیدا می کند.


عصر بانوان :

طلاق هرگز و در هیچ زمانی اولین راه برای حل اختلافات زناشویی نیست، اما اگر در شرایطی و پس از آزمون تمام گزینه های مسالمت آمیز، جدایی تنها راه حل انتخابی پیش روی زوجین تلقی شد، باید در فضایی منطقی و عقلانی انتخاب و اجرا شود و پیش از انتخابش مسائل قانونی و اقتصادی مدنظر قرار گیرد و مهم تر از آن در صورت وجود فرزند یا فرزندان، آینده آنان مهم محسوب شود.

دکتر حامد محمدی کنگرانی، روانپزشک و مشاور خانواده و ازدواج می گوید: این که آرزو کنیم روزی در کشور هیچ طلاقی وجود نداشته باشد، آرزوی درستی نیست؛ زیرا در این صورت بسیاری از ازدواج ها از روی تحمل و اجبار ادامه پیدا می کند. آنچه ما باید برای آن تلاش کنیم این است که با آموزش صحیح، در کاهش آمار طلاق در کشور بکوشیم و کمک کنیم تا زوجین در کنار هم زندگی رضایتمند و توام با آرامش داشته باشند و در صورتی که در انتخاب خود به هر دلیلی اشتباه کرده اند، به جای تحمل زندگی زجرآور، خودشان تصمیم بگیرند که یا مشکلاتشان را حل کنند یا از همدیگر جدا شوند. پس طلاق به عنوان یک راه حل در بعضی موارد می تواند به آرامش انسان ها کمک کند.

طلاق؛ مگر خوب هم می شود؟

طلاق در تمام کشورهای دنیا به عنوان یک راه حل، ولی نه اولین راه حل، برای از بین بردن اختلافات زناشویی کاربرد دارد. در کشور ما متاسفانه بار منفی طلاق از یک سو و نگاه جامعه و قوانین دست و پاگیر قضایی از سوی دیگر، طلاق را به امری نکوهیده و ناپسند تبدیل کرده است.

به گفته کنگرانی، طلاق گرفتن تصمیمی است که نباید عجولانه و به عنوان اولین راه حل انتخاب شود. درواقع طلاق به عنوان هر گزینه دیگری قابل بررسی است، چراکه در باره طلاق هیچ دستورالعمل مشخصی وجود ندارد و باید هر مورد به صورت جداگانه بررسی و تصمیم گیری شود. زوجین در این راه باید بدون عجله و با کمک یک مشاور مجرب تصمیم گیری کنند.

فقط زوجین تصمیم بگیرند

اما چه زمانی طلاق، نه به عنوان تنها گزینه پیش روی یک زوج بلکه بهترین گزینه انتخابی مطرح می شود؟ این روانپزشک در پاسخ می گوید: مهم ترین نکته در طلاق این است که فقط زن و شوهر باید برای جدایی از یکدیگر تصمیم بگیرند و هیچ کس، حتی پدر، مادر و مشاور حق تصمیم گیری به جای آنها را ندارند و مشاور نیز حق ندارد بگوید که اگر زندگی کنید یا طلاق بگیرید، بهتر است. اطرافیان و خانواده صرفا می توانند راهنمایی کنند، اما زوجین باید مسئولیت عمل خود را بپذیرند و وظیفه مشاور هم بررسی شرایط آنها پیش و پس از طلاق و بیان این وضع برای آنهاست.

وی می افزاید: به همین دلیل ممکن است زوجی سال ها بتوانند شرایطی را تحمل کنند، اما زوج دیگر در همان شرایط تصمیم به طلاق بگیرند و این موضوع به نوبه خود نه مثبت است و نه منفی. فقط زن و شوهر باید تبعات تصمیم خود را بدانند. از این رو نمی توان گفت در کدام شرایط، طلاق تنها گزینه یا بهترین گزینه پیش روی زوجین است.

آغازگر جدایی چه کسی باشد؟

اما کدام یک از زوجین باید آغازگر اتخاذ تصمیمی به عنوان طلاق باشد و چرا بار منفی چنین تصمیمی همیشه بر شانه شروع کننده این مقوله سنگینی می کند؟

کنگرانی در این باره می گوید: متاسفانه در کشور ما به علت بار منفی زیادی که از سوی جامعه بر زوج های طلاق گرفته و بویژه خانم ها وارد می شود، هرکدام از طرفین قصد دارند خودشان شروع کننده این مقوله نباشند.

از سوی دیگر به علت آینده مبهم بعد از طلاق، هر دو طرف می خواهند از درستی تصمیم خود مطمئن شوند که در هیچ تصمیم گیری امکان اطمینان مطلق وجود ندارد. نکته مهم در چنین شرایطی آن است که به جای به تعویق انداختن چنین تصمیمی، عوامل موثر بر درست یا نادرست بودن آن با توجه به شرایط هریک از زوجین از نظر روحی، عاطفی، اقتصادی و نیز فرزندان بررسی شود.

طلاق نگرفتن به خاطر فرزند

بسیاری، بویژه قدیمی ترها تصور می کنند که وجود فرزند یا فرزندان باید عاملی برای منتفی شدن گزینه طلاق باشد، اما این مشاور خانواده با تائید این مساله که فرزندان خانواده های طلاق آسیب می بینند و حتی احتمال ابتلا به اختلالات روانپزشکی مانند اضطراب و افسردگی در آنها بالاتر است، می گوید: فراموش نکنید که فرزندان خانواده های متشنج و به هم ریخته که هر روز شاهد اختلافات پدر و مادر هستند یا فرزندانی که والدین شان طلاق عاطفی گرفته اند و فقط همخانه هستند، آسیب های روانی بیشتری نسبت به فرزندان طلاق می بینند. پس اگر زن و شوهری به قصد حمایت از فرزندشان زندگی مشترک را تحمل می کنند، درواقع، آسیب بیشتری به کودک خود وارد می کنند و در این شرایط اگر کودک در خانواده ای آرام و با یکی از والدین زندگی کند، آسیب روانی کمتری می بیند.

ضرورت تامین اقتصادی پس از طلاق

در تمام کشورهای دنیا، مهم ترین عامل پس از طلاق بویژه درباره خانم ها اشتغال و مسائل اقتصادی است؛ زیرا خانم ها پس از طلاق از بعد اقتصادی معمولا بیشتر آسیب می بینند. با وجود این آیا لزوما باید برای انتخاب گزینه طلاق از تامین اقتصادی و روانی پس از طلاق مطمئن بود؟

دکتر کنگرانی در این باره توضیح می دهد: در این ارتباط معمولا به خانم ها توصیه می شود به اشتغال روی بیاورند یا در صورت اشتغال به هیچ وجه شغل خود را از دست ندهند؛ چراکه داشتن امنیت اقتصادی پس از جدایی بسیار پراهمیت است، اما از این مساله مهم تر، حمایت عاطفی خانواده و راهنمایی های منطقی آنها به هر یک از زوجین، پیش و پس از طلاق است.

اگر عشق باشد چرا طلاق؟

تقریبا همه افراد می دانند که هر زندگی مشترکی بر چهار پایه عشق و علاقه، پول، رابطه جنسی و فکر و اخلاق استوار است. کنگرانی با اشاره به این مسائل می گوید: هرکدام از این عوامل، شرط لازم برای زندگی مشترک است و هیچ کدام به تنهایی کافی نیست. پس می توان گفت که عشق و علاقه نیز به تنهایی نمی تواند باعث تداوم یک زندگی مشترک باشد، همان طور که پول به تنهایی نمی تواند و اگر زوجی آگاهانه و صرفا به دلیل داشتن علاقه می خواهند از دیگر مشکلات و فقدان های موجود چشم پوشی کنند، احتمالا در آینده با مشکل مواجه خواهند شد.

خیانت همسر مساوی است با طلاق

رابطه خارج از زناشویی که به خیانت معروف است، از آن دست مقوله های چالش برانگیز در روابط زناشویی است که تداوم زندگی مشترک را با تردیدهای زیادی مواجه می کند، اما این روان پزشک معتقد است که این موضوع نیاز به بررسی دقیق توسط یک مشاور دارد، حتی در صورت تکرار شدن این نوع رابطه ها احتمال وجود اختلال های روانپزشکی نیز مطرح است. پس پیش از هر تصمیمی باید از علل و زمینه های آن مطلع شد و سپس مناسب ترین راهکار را در مقابله با آن اتخاذ کرد.


ایمیل مستقیم :‌ info@asrebanovan.ir شماره پیامک : 30009900666701

مشاهده نظرات - 0 نظر
ارسال نظر برای این مطلب
نام ایمیل
عنوان نظر
متن نظر
کد امنیتی زیر را وارد کنید


نظرات ارسال شده برای این مطلب
آخرین اخبار